Ippolito 1845

W 1845 roku Vincenzo Ippolito wyrył swoje inicjały na wiejskim domu stojącym wśród winnic, gajów oliwnych i plantacji pomarańczy przy wybrzeżu Cirò. Wino pito wtedy wyłącznie lokalnie, ale to właśnie winorośl zaczęła w tej okolicy wypierać pozostałe uprawy. Od tamtego wpisu w kamieniu rodzina nie zmieniła ani miejsca, ani zawodu. Po pierwszej wojnie światowej Don Vincenzo Ippolito, wnuk założyciela, zbudował pierwszą nowoczesną piwnicę w Cirò: podziemne kamienne kadzie służyły jednocześnie do fermentacji i do dojrzewania. W latach trzydziestych doszły do nich pierwsze beczki kasztanowe o pojemności od 80 do 100 hektolitrów. Wino sprzedawano jeszcze luzem, ale zamówienia zaczęły przychodzić z północy Włoch. Przełom nastąpił w latach czterdziestych. Don Vincenzo jako pierwszy w Kalabrii zabutelkował swoje Cirò, korzystając z winogron z nadmorskich winnic prowadzonych w systemie alberello: Feudo i Difesa Piana. W następnej dekadzie powstały dwie pierwsze etykiety domu, Cirò Rosso i Cirò Riserva, ta druga butelkowana po dziesięciu latach w kasztanowych beczkach, w charakterystycznej piemonckiej butelce używanej wówczas do wielkich Barolo. Ten sam kształt butelki firma stosuje do dziś. Bracia Antonio i Salvatore Ippolito otworzyli winiarnię na rynki zagraniczne, najpierw niemiecki i amerykański. W 1969 roku, gdy powstawał pierwszy regulamin produkcji Cirò wskazujący Gaglioppo i Greco Bianco jako podstawę czerwonego, różowego i białego, Ippolito byli wśród jego głównych autorów. W 1989 roku wypuścili Colli del Mancuso Cirò Riserva, pierwszy kalabryjski „cru”. Dekadę później rozpoczęli selekcję klonalną Gaglioppo we współpracy z Wydziałem Rolnictwa Uniwersytetu w Bari. Sto hektarów winnic rozkłada się dziś na trzech majątkach w sercu apelacji DOC Cirò. Mancuso to sześćdziesiąt hektarów na wzgórzach, 300–350 metrów nad poziomem morza, na piaszczystej glebie z wapiennym podłożem, obsadzonych Gaglioppo i Calabrese, z krzewami z 1972 roku prowadzonymi jeszcze w formie alberello. Feudo (19 ha) i Difesa Piana (11 ha) leżą praktycznie na poziomie morza, kilkaset metrów od plaży, i to tam rosną Pecorello oraz Greco Bianco. Zagęszczenie wynosi 5600 krzewów na hektar, plony 50–80 kwintali z hektara, czyli około 1–1,5 kilograma z krzewu. Uprawa jest organiczna, a najważniejsze zabiegi w winnicy wykonuje się ręcznie. Prace na glebie ograniczono świadomie, żeby zmniejszyć erozję i zachować bioróżnorodność. W winnicach rosną wyłącznie odmiany rodzime, w tym Pecorello, notowane wśród kalabryjskich białych już pod koniec XIX wieku w okolicach Donnici i praktycznie nieznane poza regionem; jego powrót do strefy Cirò to sprawa ostatnich lat. Piąta generacja weszła do firmy na początku lat dwutysięcznych, dobudowała podziemną piwnicę beczkową o powierzchni 2500 m² i przesadziła część winnic. Dziś dom wypuszcza piętnaście etykiet sprzedawanych na czterech kontynentach, konsekwentnie z tych samych odmian, które rodzina uprawia od pokoleń.